احسان جهاندارپور

۱ — راه‌اندازی پلتفرم آینه

من قبل از اینکه یک متخصص باشم خودم یک مهاجرم. این جمله شاید برای خیلیها ساده به نظر برسه، اما در طول پانزده سال کار حرفه ای، چیزی که هر مراجعه‌کننده در همان جلسهٔ اول یا توی جلسه مصاحبه میگه نبود ارتباط عمیق با متخصص های خارجیه. می‌خوان بدونن. آیا این کسی که روبه‌روم نشسته، می‌فهمه یا فقط درس خونده؟ آیا این کارگاه ها کار میکنه؟ ایا خود مربی مسیر رشد را رفته؟ آیا می‌دونه *غم غربت* چطور سال‌ها در گلوی ادم می‌مونه یا مثل روانکاوهای خارجی مکانیکی و چک لیستی به ما نگاه میکنه؟ بله. می‌دانم. در دو دهه‌ای که در هفت کشور زندگی و کار کرده‌ام، آنچه را که شما تجربه می‌کنید، تجربه کرده‌ام. تفاوت من، نه در بیشتر بلد بودنه و نه بهتر بودنه، خیر من شاید عمیقتر و بیشتر این تجربه ها رو چشیدم و در طول این سال‌ها برای فهم و کار با سلامت روان با تجربیات بیشتری مواجه شدم که شاید به کار شما هم بیاد. من سالهاست فهمیدم که مدل‌های روان‌درمانی و اکثر پروتکلهای غربی — هرچقدر هم قوی — برای ایرانی‌ای که *تعارف*، *آبرو* و *شرم خانوادگی* و فرهنک فارسی در ذهنش لونه کرده، در سطحی درمونده میشخ و کامل و موثر نیستند. این کشف، مسیر کاری من را تغییر داد. و باعث شد کارگاه های بازی محور به وجود بیان.