بازبینی پرسونا
میبینید کجا با «نقاب اجتماعی»تون یکی شدید و کجا خودِ بزرگتر زیرش مونده (یونگ).
این یه کارگاه آموزشی-تجربی سهروزهست برای ایرانیانی که در دههی چهل یا پنجاه زندگیشونان و در غربت با سوالهایی مثل «این همه که دویدم برای چی بود؟» یا «حالا کی هستم؟» دست و پنجه نرم میکنن. بر پایهی چارچوب فردیتیابی (individuation) یونگ، در یه گروه کوچک ۸ تا ۱۲ نفره، فرصت پیدا میکنید الگوهای زندگیتون رو بازبینی کنید، با archetypes فعال در میانسالی کار کنید، و ارزشهای واقعی خودتون رو از ارزشهای جامعهپسند تفکیک کنید. این کارگاه درمان بالینی نیست — یه تجربهی آموزشی-تجربی فشردهست که برای این مرحله از زندگی طراحی شده. ---
این کارگاه درمان بالینی نیست و به سوالهای میانسالی «پاسخ نهایی» نمیده. ولی با چند چیز ملموس بیرون میرید برای این مرحله از زندگی.
میبینید کجا با «نقاب اجتماعی»تون یکی شدید و کجا خودِ بزرگتر زیرش مونده (یونگ).
تجربهی مستقیم بخشهای انکارشده — هم ضعفها، هم تواناییهای سرکوبشده مثل خشم سالم.
ارزشهای واقعی خودتون رو از ارزشهای جامعهپسند جدا میکنید.
یه روایت تازه برای نیمهی دوم زندگی، بهجای تکرار نیمهی اول.
این کارگاه بر چارچوب فردیتیابی یونگ بنا شده: چرخش نگاه به درون و یکپارچهسازی آنچه واپسزده شده.
سه روز با قوس بازبینی، کار عمیق و یکپارچهسازی.
اعتمادسازی و معرفی فضای کار.
نقشهی نقشهایی که زندگیتون رو ساختن و فاصله گرفتن از آنها.
تمرین نوشتاری مرور نیمهی اول و دیدن الگوها.
گفتوگوی گروهی و طراحی تأمل شب.
مرور شب و آمادهسازی.
تمرین تجربی تماس با بخشهای انکارشده.
تمرین تخیل فعال با کهنالگوی فعال در این مرحله.
پیگیری انفرادی کوتاه و بستن روز.
گفتوگوی دایرهای دربارهی آنچه تجربه شد.
جداکردن ارزش واقعی از جامعهپسند با تمرین عملی.
هر نفر روایت تازهی نیمهی دوم زندگیاش رو طراحی میکنه.
جملهی پایانی هر نفر و خداحافظی گروه.
روانشناس بالینی، نویسنده، و بنیانگذار آینه
روانشناس بالینی، نویسنده، و بنیانگذار آینه.
مربی کارگاههای تجربهمحور رشد شخصی «نقطه سر خط».
روانشناس بالینی با تخصص در ISTDP، روانشناسی تحلیلی ژرف، طرحوارهدرمانی و رواندرمانی تجربهمحور.
“فهمیدم سالها با نقشم یکی شده بودم. سه روز طول کشید تا یادم بیاد زیر نقش، یه نفر هست.”
“کار با سایه ترسناک بود ولی چیزی رو پس گرفتم که سالها انکارش کرده بودم: خشم سالم.”
اگه یکی از این تجربهها صدای زندگی خودتون رو میده، این کارگاه احتمالاً برای شماست.
این کارگاه فضایی فراهم میکنه برای بازبینی روایت زندگیتون — نه برای ارزیابی بالینی، نه برای گرفتن تشخیص، بلکه برای دیدن الگوها در حضور دیگرانی که در همین مرحله هستن.
این بخش رو صادقانه مینویسیم. کارگاه سهروزهی تجربی گروهی برای همه و در همهی شرایط مناسب نیست. اگه یکی از موارد زیر شامل حالتون میشه، لطفاً ثبتنام نکنید — مسیر درست شما جای دیگهست.
اگه همین حالا افکار آسیب به خود یا افکار خودکشی دارید، اگه یه فقدان شدید اخیر (مرگ، طلاق، از دست دادن شغل) شما رو در وضعیت حاد قرار داده، یا اگه با افسردگی بالینی درماننشده دست و پنجه نرم میکنید — این کارگاه برای شما نیست. فرمت سهروزهی فشرده میتونه در حالت بحران، فعالکنندهی ناخواسته باشه. ابتدا با یه رواندرمانگر فردی کار کنید؛ پس از ثبات، میتونید برای کوهورت آینده درخواست بدید.
اگه در استرالیا هستید و در بحراناید، همین حالا تماس بگیرید:
پس از پایدار شدن وضعیت، میتونید برای کوهورت آینده درخواست بدید.
محتوای این کارگاه — از فردیتیابی یونگ گرفته تا بازبینی روایت زندگی — برای مرحلهی میانسالی طراحی شده. اگه زیر ۳۵ سال هستید، این محتوا زودتر از موقع و احتمالاً کماثر خواهد بود. کارگاههای دیگهی ما (مثل کارگاه هویت در غربت) برای مرحلهی شما مناسبتره.
این یه کارگاه فشردهی سهروزهست. اگه دنبال یه تکنیک سریع یا جواب فوری به سوالهای میانسالیتون هستید، ممکنه این فرمت ناامیدکننده بشه. فردیتیابی یه فرآیند عمیق و تدریجیست — این کارگاه فقط یه درِ ورودیست، نه یه مسیر کامل.
اگه روانپریشی فعال، اختلال دوقطبی در فاز شیدایی، یا اختلال شخصیتمرزی شدید بدون درمان فعال دارید — این کارگاه برای شما نیست. ابتدا با یه روانپزشک کار کنید؛ پس از تثبیت، میتونید به همراه تیم درمانیتون دربارهی مناسبت این کارگاه تصمیم بگیرید.
این کارگاه جایگزین رواندرمانی فردی نیست. اگه دنبال کار عمیق فردی، ارزیابی تشخیصی، یا فضای یکبهیک محرمانه هستید، مسیر درست شما خدمات ۱:۱ ماست یا ارجاع به یه رواندرمانگر در شهر شما. ارزیابی DSM یا ICD کار این کارگاه نیست و توسط روانپزشک یا روانشناس دارای پروانه انجام میشه.
این کارگاه یه قوس آموزشی-تجربی سهروزه داره. روز اول رو صرف «زمینهچینی» میکنیم — یعنی آشنایی با چارچوب یونگی و شناسایی جایگاه خودمون در قوس زندگی. روز دوم رو صرف «کار با archetypes» میکنیم — تجربهی مستقیم با سایه، آنیما/آنیموس، و صداهای داخلی. روز سوم رو صرف «یکپارچهسازی» میکنیم — بازنویسی روایت زندگی و شناسایی ارزشهای واقعی.
صبح: نقطهی ورود و چارچوب (حدود ۹ تا ۱۲:۳۰)
بعدازظهر: «دویدن به کجا؟» (حدود ۱۳:۳۰ تا ۱۷)
صبح: سایه — آنچه پنهان کردیم (حدود ۹ تا ۱۲:۳۰)
بعدازظهر: آنیما/آنیموس — صدای دیگری در من (حدود ۱۳:۳۰ تا ۱۷)
صبح: بازبینی روایت زندگی (حدود ۹ تا ۱۲:۳۰)
بعدازظهر: ارزشهای واقعی و پیر خردمند درونی (حدود ۱۳:۳۰ تا ۱۶:۳۰)
این روایت یه نمونهست؛ تسهیلگر بسته به ترکیب گروه ممکنه ترتیب رو تنظیم کنه. اصل ثابت میمونه: تجربهی مستقیم، نه فقط شنیدن.
این کارگاه بر پایهی دو رویکرد اصلی ساخته شده.
**محور اصلی:روانشناسی تحلیلی یونگی**
کارل گوستاو یونگ فردیتیابی (individuation) رو به عنوان فرآیند یکپارچهسازی بخشهای مختلف روان تعریف کرد — از جمله سایه، آنیما/آنیموس، و خود (Self). یونگ باور داشت میانسالی اغلب یه بحران ضروریست — نه به عنوان شکست، بلکه به عنوان دعوت به نیمهی دوم زندگی که ارزشهایش با نیمهی اول متفاوته. در نیمهی اول زندگی، ego میسازه — هویت، شغل، رابطه، جایگاه اجتماعی. در نیمهی دوم، اگه این سازه بدون سوالگری ادامه پیدا کنه، احساس پوچی ایجاد میکنه.
برای ایرانیان دیاسپورا، این چرخه یه بعد اضافی داره: مهاجرت خودش نقطهی تمیزکنی میان دو نیمه است — عموماً جوانی ایران، بزرگسالی در غربت. میانسالی در این موقعیت، بحران دوگانهای ایجاد میکنه: سوالهای سنی (همه در این دوره تجربه میکنن) بهعلاوهی سوالهای هویتی دیاسپورا (که مختص این جمعیت است).
**لایهی تحویل:روانشناسی تجربهمحور**
روانشناسی تجربهمحور — از جمله Emotion-Focused Therapy و رویکردهای imagery و chair work — برای تحویل محتوای یونگی در این کارگاه استفاده میشه. دلیل: مفاهیم یونگی مثل سایه یا آنیما اگه فقط در سطح آموزش کلامی بمونن، اثر کمی دارن. تمرین active imagination — که یونگ خودش توسعه داد — یه تجربهی مستقیم با این بخشهای روانست، نه صرفاً حرف زدن دربارهشون.
چرا این ترکیب؟
چارچوب یونگی بدون ابزار تجربی میتونه انتزاعی بمونه — کسی میفهمه «سایه» چیه ولی آن رو «تجربه» نمیکنه. رویکرد تجربی بدون چارچوب یونگی میتونه در هیجان بمونه بدون اینکه معنا پیدا کنه. این ترکیب — چارچوب بهعلاوهی تجربه — برای کار میانسالی متناسبست.
تسهیلگر: احسان جهاندارپور — روانشناس بالینی
اندازهی گروه: ۸ تا ۱۲ نفر. این عدد عمدیست. کمتر از ۸ نفر، تنوع تجربهها برای کار گروهی محدود میشه؛ بیشتر از ۱۲ نفر، سه روز فشرده میتونه فضای فردی کافی رو از بین ببره.
قرارداد محرمانگی: در ابتدای روز اول، همهی شرکتکنندگان قرارداد محرمانگی کتبی امضا میکنن. هیچ نام، روایت فردی، یا جزئیاتی از کارگاه به بیرون منتقل نمیشه. نقض این قرارداد دلیل کافی برای ختم همکاریست.
قوانین ایمنی گروهی:
نکتهی فرمت سهروزه: این کارگاه فشردهتر از کارگاههای یک یا دوروزهست. در پایان روز سوم ممکنه احساس «پر بودن» داشته باشید. این طبیعیه. توصیه میکنیم روز بعد از کارگاه رو آرام و کمبرنامه نگه دارید.
فرآیند درخواست: ثبتنام از طریق فرم درخواست انجام میشه. ما درخواستها رو بر اساس «تناسب» میپذیریم، نه «اولبیا اولبگیر». فرم شامل چند سوال دربارهی هدف شما از شرکت، مرحلهی زندگیتون، و وضعیت فعلیتونست. هدف ما این نیست که فیلتر سخت بسازیم — هدف اینه که مطمئن بشیم این کارگاه برای این مرحلهی زندگی شما مناسبست.
معیارهای پذیرش:
هزینه و پرداخت: هزینه برای این کوهورت بر اساس برنامه است. پرداخت در زمان تأیید پذیرش، از طریق درگاه پرداخت آنلاین یا انتقال بانکی.
سیاست لغو: اگر نیاز به لغو دارید، لطفاًشرایط لغو کارگاه رو پیش از ثبتنام مطالعه کنید. به دلیل فرمت سهروزهی فشرده و ظرفیت محدود گروه، شرایط لغو دیرهنگام سختتر اعمال میشه.
ملزومات مادی: یه دفترچه برای journaling (توصیه میشه، اجباری نیست). لباس راحت برای کار بدنی سبک. برنامهریزی برای یه روز استراحت بعد از کارگاه.
آمادگی پیش از کارگاه: یه هفته پیش از کارگاه، یه ایمیل با چند سوال تأملی دریافت میکنید — از جمله سوالاتی دربارهی «سوال اصلی که این مرحله از زندگی برایتان مطرح کرده». پاسخ دادن اختیاریست ولی توصیه میشه.
این کارگاه در دو شهر استرالیا برگزار میشه:
کوهورت بعدی: بهزودی اعلام میشودصندلیهای موجود: محدود
کادنس: دورهای در طول سال — معمولاً دو کوهورت در سال در هر شهر. به دلیل فرمت سهروزه، این کارگاه کمتر از کارگاههای کوتاهتر تکرار میشه.
گزینهی آنلاین: این کارگاه به دلیل ماهیت تجربی-حضوری (chair work، تمرین بدنی، پویایی گروهی زنده)، فقط حضوری برگزار میشه. نسخهی آنلاین ارائه نمیشه.
این یه تجربهی آموزشی-تجربیست، نه درمان بالینی. این تمایز رو صادقانه توضیح میدیم.
چه چیزی واقعبینانه میتونید انتظار داشته باشید؟
شرکتکنندگان فرصت مییابند:
چه چیزی واقعبینانه نمیتونید انتظار داشته باشید؟
چه زمانی همراه با درمان فردی توصیه میشه؟
اگه پس از کارگاه احساس کردید موضوعاتی برای شما زنده شدن و نیاز به کار عمیقتر دارن، توصیهی ما اینه که با یه رواندرمانگر فردی آشنا به رویکرد یونگی یا روایی کار کنید. این کارگاه میتونه نقطهی شروع خوبی باشه؛ کار عمیق میانسالی معمولاً در فضای فردی محرمانه ادامه پیدا میکنه.
چرا این کارگاه بهطور خاص برای ایرانیان دیاسپورا در میانسالی طراحی شده؟
اول، بحران میانسالی دوبعدی.
بحران میانسالی برای ایرانیان غربتنشین یه بعد اضافی داره که در کتابهای روانشناسی غربی نیست. بحران سنی (که همه تجربه میکنن) به بحران هویت مهاجرت اضافه میشه: «نه فقط من کی هستم؟ بلکه من کجا هستم؟ اینجا؟ ایران؟ هیچجا؟» این دوگانگی، شدت و شکل ویژهای به میانسالی ایرانیان غربتنشین میده.
دوم، انتظارات نسل اول از خودشون.
بسیاری از ایرانیان نسل اول با یه مأموریت مهاجرت کردن: بساز، موفق بشو، بچهها رو تحصیلکرده کن، خانواده رو در ایران حمایت کن. در میانسالی، وقتی این مأموریت «انجام شده» یا «ناتمام مانده»، سوالی پیش میاد که هیچوقت اجازهی طرح داده نشده: «حالا برای خودم چی؟»
سوم، پیری والدین در دور دست.
برای اکثر ایرانیان ۴۰ تا ۶۰ ساله در دیاسپورا، والدین در ایران موندهان — اغلب با سن بالا، با سلامتی نگرانکننده، با فاصلهی جغرافیایی و سیاسی که کمک رو سخت میکنه. این یه سوگ پیشرست — سوگ حضور نداشتن، سوگ مراقبت نکردن، سوگ خداحافظیهایی که نمیدونید آخریه یا نه. این تجربه در منابع روانشناسی غربی بهندرت دیده شده؛ در این کارگاه، اسم داره.
چهارم، سکوت دربارهی «من».
در بسیاری از خانوادههای ایرانی، صحبت دربارهی «خواستههای خودم» به عنوان خودمحوری یا ناسپاسی تعریف شده. نسل اول یاد گرفته در کنار دیگران بدوه، نه برای خودش. این الگو در گروه ایرانی هم ممکنه فعال بشه — تسهیلگر این رو میبینه و با آن کار میکنه.
پنجم، زبان مادری به عنوان دسترسی به خود عمیقتر.
کار هویتی عمیق — بهخصوص در میانسالی که خاطرات نیمهی اول زندگی به فارسی رقم خورده — اغلب در زبان مادری عمیقتر اتفاق میافته. این کارگاه به فارسی برگزار میشه؛ این یه انتخاب روششناختیست، نه فقط لجستیکی.
صندلیها محدوده — گروه کوچک ۸ تا ۱۲ نفر. ثبتنامتون رو قطعی کنید.