شفقت به خود همون مهربونیایه که توی سختیها نثارِ خودت میکنی — همونجور که حواست به حالِ یه دوستِ عزیز میمونه. این مقیاس، کارِ کریستین نف، شفقت به خود رو روی شش مؤلفه میسنجه که سه جفتِ مقابلاند: مهربونی با خود در برابرِ قضاوتِ خود، اشتراکِ انسانی در برابرِ انزوا، و ذهنآگاهی در برابرِ همهویتی با درد. به هر جمله بگو معمولاً، توی روزهای سخت، چقدر اینطوری با خودت رفتار میکنی. جوابِ درست و غلط نداره — فقط الگوی واقعیِ خودت.
این یه ابزارِ خودشناسیِ آموزشیه، نه تستِ بالینی یا تشخیصی. شفقت به خود یه مهارته که میشه پرورشش داد، نه یه برچسب یا اختلال. نمرهٔ پایین یعنی «بیماری» نداری — یعنی احتمالاً توی سختیها سختگیرتر از حدِ لازم با خودتی، و این چیزیه که با تمرین نرمتر میشه. نتیجه رو یه آینه برای فکر کردن ببین، نه یه حُکم؛ و تفسیرِ دقیقش جای گفتوگو با یه متخصص رو نمیگیره.