آینه:پلتفرم تخصصی سلامت روان‌ لیست انتظار کارگاه های رشد فردی تخصصی در استرالیا - کانادا - آمریکا - امارات
در اینستاگرام دنبال کنید

خشونت خانگی در جامعه‌ی ایرانی — شناختن آن، خارج شدن از آن

به‌قلم · انتشار

فهرست محتوا۰٪
عکس: Edward Eyer / Pexels
TL;DR · خلاصهٔ شنیداری
خشونت خانگی یک دعوای زناشویی معمولی نیست — یک الگوی سیستماتیک قدرت و کنترل است که می‌تواند شکل‌های فیزیکی، روانی، جنسی، مالی یا دیجیتالی داشته باشد. در جامعه‌ی ایرانی دیاسپورا، این خشونت اغلب پشت دیوار آبرو پنهان می‌ماند، و وضعیت اقامتی یا وابستگی مالی به آن دامن می‌زند. شناختن علائم و دانستن مسیر خروج — دو چیزی‌ست که این مقاله به آن‌ها می‌پردازد. ---
این مقاله آموزشی است و جایگزین مشاوره‌ی متخصص نمی‌شود.
اگر الان در خطر هستی، با اورژانس محلی تماس بگیر یا به یکی از خطوط اضطراری زیر زنگ بزن.

اگر الان در خطر هستی — خطوط اضطراری

استرالیا

  • اورژانس:۰۰۰
  • 1800RESPECT — مشاوره‌ی خشونت خانگی:1800 737 732 (۲۴/۷، رایگان، مترجم فارسی از طریق TIS: 13 14 50)
  • Lifeline:13 11 14 (۲۴/۷)

بریتانیا

  • اورژانس:999
  • National Domestic Abuse Helpline (Refuge):0808 2000 247 (۲۴/۷، رایگان)
  • Samaritans:116 123 (۲۴/۷)

کانادا

  • اورژانس:911
  • خط بحران:988 (۲۴/۷)

آمریکا

  • اورژانس:911
  • National DV Hotline:1-800-799-7233 (۲۴/۷) یا متن HOME به 741741

امارات

  • اورژانس:999
  • National Mental Support Line:800-4673 (۲۴/۷)

خشونت خانگی چیست و چرا «دعوا» نیست

وقتی کسی می‌گوید «مشکل خانگی داریم»، اغلب تصویر دو نفر است که بر سر چیزی بحث می‌کنند — و هر دو سهمی در آن بحث دارند. اماخشونت خانگی چیز دیگری‌ست. این یک الگوی یک‌طرفه‌ی کنترل است که یک نفر آن را بر دیگری اعمال می‌کند. قربانی «سهم» برابری در این الگو ندارد. این تمایز اساسی، مهم‌ترین چیزی‌ست که باید از ابتدا روشن باشد.

سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش می‌دهد که تقریباً ۲۷٪ از زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله که رابطه‌ای داشته‌اند، حداقل یک بار خشونت فیزیکی یا جنسی از شریک صمیمی خود تجربه کرده‌اند. در سطح جهانی، ۳۸٪ از قتل‌های زنان توسط شریک صمیمی‌شان انجام می‌شود. این آمارها از تمام طبقه‌ها، فرهنگ‌ها و کشورها می‌آید — از جمله جامعه‌های مهاجر ایرانی.

مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا (CDC) چهار دسته‌ی اصلی خشونت خانگی را این‌طور تعریف می‌کند:

خشونت فیزیکیهر نوع تماس جسمی آسیب‌رسان یا تهدید به آن: کتک، هُل دادن، خفه کردن، پرتاب اشیاء.

خشونت روانی / عاطفیتحقیر مداوم، تهدید، انزوای اجتماعی، کنترل رفتار، دستکاری عاطفی (گَزلایتینگ). این نوع اغلب پنهان‌ترین و پایدارترین آسیب را می‌زند.

خشونت جنسیهر رابطه‌ی جنسی بدون رضایت آزادانه، از جمله در چارچوب ازدواج.

خشونت مالیکنترل دسترسی به پول، جلوگیری از کار، تحمیل بدهی، مدیریت تمام درآمد بدون اجازه.

علاوه بر این‌ها،کنترل اجبارگرانهیعنی الگوی سیستماتیک کنترل، نظارت، و ایزولاسیون — در قوانین بریتانیا از ۲۰۱۵ به‌عنوان جرم مستقل شناخته شده.

چرخه‌ی خشونت — چرا ترک کردن آسان نیست

یکی از سوالاتی که خیلی‌ها می‌پرسند این است: «چرا آدم نمی‌ره؟» این سوال از روی بدخواهی نیست — اما نشان می‌دهد چقدر ماهیت این چرخه سوءتفاهم شده.

لنور واکر (Lenore Walker) در دهه‌ی ۱۹۷۰ نظریه‌ی «چرخه‌ی خشونت» را معرفی کرد. این چرخه سه مرحله دارد:

مرحله‌ی تنشفضای خانه سنگین می‌شود. قربانی سعی می‌کند با دقت زندگی کند تا «آتش را کم کند». ترس از انفجار وجود دارد ولی هنوز اتفاقی نیفتاده.

مرحله‌ی خشونت حادآسیب اتفاق می‌افتد. فیزیکی، روانی، جنسی یا ترکیبی از این‌ها.

مرحله‌ی آرامش («ماه‌عسل»)مرتکب عذرخواهی می‌کند، قول تغییر می‌دهد، مهربان و پرمحبت می‌شود. قربانی امیدوار می‌شود که «این بار واقعی است.» این مرحله است که ترک کردن را سخت می‌کند — نه ضعف قربانی.

با گذشت زمان، مرحله‌ی آرامش کوتاه‌تر می‌شود و شدت خشونت بیشتر. این الگو با هر «دعوای معمولی» که در آن هر دو طرف سهم دارند فرق اساسی دارد.

دلایل دیگری که ترک کردن پیچیده‌ست:

  • ترس از تشدید خشونت در لحظه‌ی جدایی (که واقعی است — آمارها نشان می‌دهد خطر در این لحظه بیشتر می‌شود)
  • وابستگی مالی
  • بچه‌ها
  • ترس از نپذیرفته شدن توسط خانواده
  • احساس شرم و سرزنش خود
  • محبت واقعی به شریک — همان کسی که در مرحله‌ی ماه‌عسل دیده می‌شود

هیچ‌کدام از این دلایل ضعف نیستند. پیچیدگی واقعی‌ست.

علائم هشداردهنده — پیش از اینکه بدتر شود

خشونت خانگی به ندرت با کتک شروع می‌شود. معمولاً با کنترل شروع می‌شود — و آهسته آهسته بزرگ می‌شود. علائم اولیه که باید جدی گرفت:

در رفتار شریک:

  • کنجکاوی وسواسی درباره‌ی موقعیت، مکالمات، دوستان و خانواده‌ی شما
  • خواستن دسترسی به تلفن، ایمیل، حساب‌های بانکی
  • انزوا کردن شما از دوستان یا خانواده با بهانه‌های مختلف
  • بی‌احترامی یا تحقیر در جمع یا خصوصی
  • تهدید به افشای اطلاعات، آسیب رساندن به خود یا دیگران اگر شما چیزی بگویید یا بروید
  • واکنش‌های نامتناسب به اشتباهات کوچک
  • کنترل ظاهر، لباس، روابط اجتماعی

در احساسات خودتان:

  • ترس از نظر شریک قبل از هر تصمیمی
  • سنجیدن هر کلمه قبل از گفتن
  • احساس اینکه «همیشه تقصیر من است»
  • برنامه‌ریزی ذهنی برای «کم کردن خشم» شریک
  • فاصله گرفتن از کسانی که به شما نزدیک بودند

NICE PH50 (دستورالعمل ملی بریتانیا درباره‌ی خشونت خانگی، ۲۰۱۴) تاکید می‌کند که شناسایی زود هنگام و پرسیدن مستقیم در فضای امن، مهم‌ترین مداخله است — چون خیلی از افراد آماده‌ی صحبت هستند اگر کسی سوال بپرسد.

در بافت ایرانی-دیاسپورا

وقتی اقامت به سلاح تبدیل می‌شود

در جامعه‌ی ایرانی دیاسپورا، خشونت خانگی اغلب با یک ابزار کنترل اضافه روبه‌رو می‌شود که در ایران وجود ندارد:وضعیت اقامتی.

وقتی یک فرد ایرانی وابسته‌ی اقامتی به شریکش است — مثلاً ویزای همراه، حمایت‌نامه‌ی اقامت، یا بلیت برگشت در دست شریک — مرتکب از این وابستگی برای کنترل استفاده می‌کند. جملاتی مثل «اگر بروی، اخراجت می‌کنم از این کشور»، «بدون من ویزات تمدید نمی‌شه»، یا «به مهاجرت می‌گم چی کار کردی» — ابزارهای خشونت مالی و روانی‌اند که در بافت مهاجرتی خاصیت قفل کردن دارند.

واقعیت حقوقی: در اکثر کشورهای مهاجرپذیر، خشونت خانگی می‌تواند مسیر اقامت مستقل را باز کند. اگر در این وضعیت هستی، یک مشاور مهاجرتی یا سازمان حمایت از قربانیان خشونت خانگی می‌تواند گزینه‌های واقعی‌ات را توضیح دهد — اما این تصمیم باید در فضای امن گرفته شود.

آبرو و سکوت

در فرهنگ ایرانی، مفهوم «آبرو» — که شامل حیثیت خانوادگی، قضاوت جامعه، و ظاهر بیرونی می‌شود — می‌تواند تبدیل به یک دیوار شود که قربانی را در خانه نگه می‌دارد. جملاتی که قربانیان ایرانی می‌شنوند:

  • «آبروی خانواده رو نبر»
  • «همه‌ی ازدواج‌ها این مشکلا رو دارن»
  • «برای بچه‌هات صبر کن»
  • «تو غربت کجا می‌خوای بری؟»

این جمله‌ها با قصد آسیب رساندن گفته نمی‌شوند — اما اثرشان قفل کردن قربانی است. این مقاله روشن می‌گوید:آبروی واقعی در سکوت کردن در برابر خشونت نیست.

فشار خانواده از راه دور

خانواده‌های ایران‌نشین اغلب نه خشونت را می‌بینند، نه زمینه‌ی فرهنگی کشور مهاجرپذیر را می‌فهمند. فشار آن‌ها برای «حفظ ازدواج» بدون اطلاع از واقعیت، می‌تواند به سلاح دیگری برای مرتکب تبدیل شود — «ببین، خانواده‌ات هم می‌گن باید بمونی.»

کمبود خدمات فارسی‌زبان

یکی از موانع واقعی برای ایرانیان دیاسپورا دسترسی به خدمات تخصصی خشونت خانگی به زبان فارسی است. پژوهش رسمی در مقیاس بزرگ در این زمینه محدود است، اما آنچه در کار بالینی و سازمان‌های حمایتی گزارش می‌شود نشان می‌دهد که موانع زبانی — حتی برای کسانی که زبان کشور مهاجرپذیر را می‌دانند — در بحران‌های عاطفی بالا می‌رود. در استرالیا، 1800RESPECT از سرویس ترجمه‌ی TIS (13 14 50) استفاده می‌کند که می‌تواند برای فارسی‌زبانان هم در دسترس باشد.

تجربه‌ی متفاوت مردان ایرانی

خشونت خانگی در جامعه‌ی ایرانی فقط در یک جهت نیست. مردانی که از شریک خود خشونت تجربه می‌کنند — چه فیزیکی، چه روانی — اغلب با موانع بیشتری برای صحبت مواجه‌اند: انتظارات جنسیتی ایرانی («مرد باید تحمل کنه»)، ترس از دیده نشدن توسط سیستم، و نبود خدمات تخصصی. این تجربه واقعی است و این مقاله آن را می‌بیند.

مداخله و مسیر خروج ایمن

اقدام بدون خروج فوری

خروج فوری همیشه ممکن یا ایمن نیست. قبل از هر تصمیمی، چند قدم می‌تواند فضا را کمی امن‌تر کند:

۱. مستندسازی پنهانی اگر می‌توانی، عکس، اسکرین‌شات، یا یادداشت از رویدادها (با تاریخ) نگه دار — در جایی که شریکت دسترسی ندارد (مثلاً ایمیل مخفی، حساب ابری دیگر، یا جایی خارج از خانه).

۲. شبکه‌ی اضطراری یک نفر که به او اعتماد داری — دوست، همکار، یا خویشاوند دور — را در جریان بگذار. نه برای قضاوت، فقط برای اینکه کسی بداند.

۳. کیف اضطراری اگر احتمال می‌دهی ممکن است مجبور شوی ناگهانی برگردی — پاسپورت، مدارک، کارت بانکی، داروها، لوازم ضروری بچه‌ها — را در جایی دسترس‌پذیر یا خارج از خانه نگه دار.

۴. تماس با خط حمایتی قبل از تصمیم نهایی خطوط حمایتی خشونت خانگی (مثل 1800RESPECT در استرالیا) فقط برای بحران فوری نیستند — می‌توانی با آن‌ها قبل از هر تصمیمی صحبت کنی، ارزیابی ایمنی بگیری، و گزینه‌هایت را بدانی.

درمان‌های مبتنی بر شواهد

خشونت خانگی آسیب‌های روانی عمیقی به جای می‌گذارد — از جملهتروما پیچیده واختلال استرس پس از سانحه. پس از فاصله گرفتن از موقعیت خشونت، کار با یک متخصص آموزش‌دیده می‌تواند شامل:

  • درمان تروما-محور (Trauma-Focused CBT یا EMDR) — برای پردازش تجربیات آسیب‌رسان
  • رویکرد تجربه‌گرایانهروشی که در آینه مورد استفاده قرار می‌گیرد و بر احساسات بدنی، حضور در لحظه، و بازسازی ایمنی درونی تمرکز دارد
  • درمان شناختی-رفتاریبرای الگوهای فکری و باورهایی که از دوران خشونت باقی مانده‌اند

NICE PH50 تاکید می‌کند که قربانیان خشونت خانگی باید درمان سلامت روان همزمان با حمایت ایمنی دریافت کنند، نه یکی بدون دیگری.

مهم: زوج‌درمانی در بافت خشونت خانگی فعال — به‌خصوص وقتی هنوز در موقعیت خشونت هستی — توصیه نمی‌شود و می‌تواند ناایمن باشد.

چه زمان باید فوری کمک بگیری

اگر هر یک از این موارد وجود دارد، ایمنی‌ات در خطر است و باید همین الان اقدام کنی:

  • تهدید به آسیب فیزیکی جدی یا قتل
  • استفاده از سلاح یا تهدید با آن
  • خفه کردن (strangulation) — این یکی از مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های خشونت کشنده است
  • تهدید به آسیب رساندن به فرزندان
  • تهدید به خودکشی برای جلوگیری از ترک کردن تو
  • خشونت در دوران بارداری

در این موارد، با اورژانس محلی (۰۰۰ در استرالیا، ۹۹۹ در بریتانیا، ۹۱۱ در آمریکا و کانادا) تماس بگیر.

این مقاله آموزشی است و جایگزین مشاوره‌ی متخصص بالینی نمی‌شود.

مرتبط در این حوزه

پیلار بالادستی:روان‌شناسی روابط — راهنمای جامع

خوشه‌های خواهر (safety_difficult_group):

روش درمانی:رویکرد تجربه‌گرایانه — آنچه در درمان روابط به کار می‌رود

واژه‌نامه:

کارگاه:کارگاه هویت و رابطه — آینه

بحران · CRISIS

اگر در بحرانی، الان زنگ بزن

این خط‌ها رایگان، محرمانه و ۲۴ ساعته‌اند. خواندن مقاله می‌تواند منتظر بماند.

  • استرالیا · AU
    Lifeline Australia
    13 11 14
    اضطراری: 000
  • کانادا · CA
    9-8-8 Suicide Crisis Helpline
    988
    اضطراری: 911
  • بریتانیا · GB
    Samaritans
    116 123
    اضطراری: 999
  • آمریکا · US
    988 Suicide & Crisis Lifeline
    988
    اضطراری: 911
  • امارات · AE
    National Mental Support Line (800-HOPE)
    800-HOPE (800-4673)
    اضطراری: 999
سؤال‌های پُرتکرار · FAQ

پرسش‌های اساسی

چطور بفهمم آنچه تجربه می‌کنم خشونت است یا دعوای معمولی؟

یک سوال ساده می‌تواند کمک کند: آیا بعد از بحث‌ها احساس ترس می‌کنی — نه فقط ناراحتی، بلکه ترس؟ آیا رفتار شریکت غیرقابل پیش‌بینی است و سعی می‌کنی محیط را برای «کم نگه داشتن» خشم او مدیریت کنی؟ این‌ها نشانه‌های کنترل هستند، نه دعوای طرفینی.

آیا خشونت روانی به اندازه‌ی خشونت فیزیکی جدی است؟

بله. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که خشونت روانی مداوم می‌تواند آسیب‌های بلندمدت‌تری از یک بار آسیب فیزیکی به جای بگذارد — از جمله افسردگی، اضطراب، و تروما. قانون بریتانیا از ۲۰۱۵ کنترل اجبارگرانه را بدون نیاز به خشونت فیزیکی جرم شناخته است.

اگر اقامتم وابسته به شریکم باشد، چه کار کنم؟

در اکثر کشورهای مهاجرپذیر (از جمله استرالیا، بریتانیا، کانادا، آمریکا) مسیرهای حقوقی برای اقامت مستقل در موارد خشونت خانگی وجود دارد. با یک سازمان حمایت از قربانیان خشونت خانگی تماس بگیر — نه فقط وکیل مهاجرتی — چون این سازمان‌ها هم با حقوق اقامتی آشنا هستند.

آیا باید به پلیس گزارش بدهم؟

این تصمیم شخصی است و باید بر اساس ارزیابی ایمنی خودت گرفته شود. گزارش دادن ممکن است به محافظت قانونی کمک کند — اما می‌تواند خطر تشدید را هم در کوتاه‌مدت بالا ببرد. با یک خط حمایتی مشورت کن قبل از تصمیم گیری.

خانواده‌ام در ایران می‌گویند «صبر کنم» — آیا آن‌ها درست می‌گویند؟

خانواده‌ات احتمالاً از روی دوست‌داشتنت این را می‌گویند — اما از موقعیت واقعی تو آگاه نیستند. آن‌ها خشونت را نمی‌بینند، فضای فرهنگی کشور مهاجرپذیر را نمی‌شناسند، و ابزارهای حمایتی موجود را نمی‌دانند. صبر در برابر خشونت، حل مشکل نیست.

برای مردانی که از شریکشان خشونت می‌بینند چه منابعی وجود دارد؟

در استرالیا، 1800RESPECT از مردان هم حمایت می‌کند. در بریتانیا، ManKind Initiative (01823 334244) و Respect Phoneline برای مردان وجود دارند. در آمریکا، National DV Hotline برای همه‌ی جنسیت‌ها خدمات دارد. ---

منابع و مراجع

۵ منبع
  1. ۱. World Health Organization. (2021). Violence against women — Fact sheet. بازیابی از: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/violence-against-women · www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/violence-against-women
  2. ۲. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Intimate Partner Violence. بازیابی از: https://www.cdc.gov/intimate-partner-violence/about/index.html · www.cdc.gov/intimate-partner-violence/about/index.html
  3. ۳. National Institute for Health and Care Excellence. (2014). PH50: Domestic violence and abuse — multi-agency working. بازیابی از: https://www.nice.org.uk/guidance/ph50 · www.nice.org.uk/guidance/ph50
  4. ۴. 1800RESPECT — National Sexual Assault, Domestic and Family Violence Counselling Service (Australia). بازیابی از: https://www.1800respect.org.au/ · www.1800respect.org.au/
  5. ۵. National Domestic Abuse Helpline (Refuge, UK). بازیابی از: https://www.nationaldahelpline.org.uk/ · www.nationaldahelpline.org.uk/
احسان جهان‌دارپور
دربارهٔ نویسنده

احسان جهان‌دارپور

روان‌شناسیطرحواره‌درمانیISTDPرویکرد یونگی

پانزده سال تجربه روان‌شناسی و رشد فردی برای مهاجران و دیاسپورا، کار با ایرانیان مقیم استرالیا، کانادا، بریتانیا، آمریکا و امارات. بنیان‌گذار و توسعه‌دهندهٔ روش تجربه‌محور برای کارگاه‌های بازی‌محور.